Jozien Bos

Start | Jozien Bos

Mijn naam is Jozien Bos, ik ben  63 jaar oud en ik ben gelukkig getrouwd met Kees. Samen hebben we vijf kinderen én vijf kleinkinderen. We genieten enorm van hen, maar we hebben ook zorgen, met name over de gezondheid van één van onze kleinkinderen.

In mijn werkzame leven ben ik juf geweest, met wisselend succes overigens. Het waren mooie tijden, maar soms was het ook best zwaar met de mondige kinderen van deze tijd en vooral ook met hun vaak zo kritische ouders!

Nu ben ik met vervroegd pensioen. Dit vind ik een heerlijke fase in mijn leven. Ik doe vrijwilligerswerk. Werk waar ik blij van word: taallessen geven aan vluchtelingen, bezoeken van ouderen in de wijk en de kerk, oppassen op de kleinkinderen. Simpele dingen waar ik veel voldoening over voel.

Mijn geloof in God is het belangrijkste steunpunt in mijn leven, dat naast veel hoogtepunten ook behoorlijke dieptepunten gekend heeft. Altijd weer heeft mijn trouwe God mij Zijn zorg laten voelen. Hij is mijn houvast.

Ontwerp zonder titel (6)

Alle teksten van Jozien

Ik heet Henk

Negen jaar geleden had van Slooten de diagnose Parkinson gekregen. Toen nam hij dit dappere besluit: “Ik ben tachtig jaar gezond geweest, ik ga niet klagen. God heeft mij altijd het goede gegeven, dat laatste stukje van mijn leven blijf ik dankbaar.”

Down

Viktor van vier is een hele speciale kleuter. Hij is anders dan de andere kleuters. Heb je dat ook wel eens? Het gevoel anders te zijn dan de anderen, er niet bij te horen? Dat gevoel kan ons heel verdrietig maken. 

Terugveren is soms lastig, maar de moeite waard

Als je er al helemaal doorheen zit en dan krijg je ook nog eens een extra duw naar beneden van iemand waarvan je het niet verwacht, is terugveren soms heel lastig. Ken je dat gevoel, dat gevoel dat Keet ook ervaarde?